แม่เลี้ยงใจโหดทำร้ายเด็กชายวัย 5 ขวบ ขาหักกระดูกโผล่เดินแทบไม่ได้มานานเกือบปีต้องกระดกก้นไป ไม่ได้แม้กระทั่งโรงเรียนคุณตาและพี่ชายต้องเอาการบ้านมาให้ทำที่บ้าน ตาเผยหลานชายเป็นแบบนี้มาเกือบปี หลังถูกแม่เลี้ยงทำร้าย เด็กยังขวัญผวานอนกับตาและยายทุกคืน
วันที่ 14 ส.ค.66ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ที่บ้านบ่อน้อยพัฒนา หมู่ 18 ต.เชียงยืน อ.เมือง จ.อุดรธานี มีเรื่องราวของเด็กชายวัย 5 ขวบถูกแม่เลี้ยงทำร้ายร่างกายขาหักเดินแทบไม่ได้ และไม่ได้ไปโรงเรียนจนคุณตาต้องไปโรงเรียนเอาการบ้านกับคุณครูมาให้ทำที่บ้านมาเป็นเวลาเกือบปี
ต่อมาผู้สื่อข่าวเดินทางไปที่บ้านหลังหนึ่งที่บ้านบ่อน้อยพัฒนา พบว่าเป็นบ้านหลังดังกล่าวบ้านปูนชั้นเดียว ตรวจสอบเบื้องต้นครอบครัวมีอาชีพรับจ้างอยู่ด้วยกันรวม 6 ชีวิต พบกับ นายลำดวน อายุ 56 ปี เจ้าของบ้านและเป็นคุณตาของเด็ก พาไปดูน้องครีม อายุ 5 ปีเรียนอยู่ชั้นป.1 โรงเรียนในหมู่บ้าน ตรวจสอบบริเวณขาซ้ายพบว่าตรงกลางหัวเข่ามีกระดูกโผล่ออกมาแต่ยังมีเนื้อหุ้มเอาไว้อยู่และลักษณะขาผิดรูป และบริเวณหน้าอกมีรอยแผลคล้ายถูกเจาะหรือผ่าตัด โดยน้องครีมมีสีหน้านิ่งเฉยไม่ยอมพูดคุยกับคนแปลกหน้า
นายลำดวน เปิดเผยว่า ตนมีอาชีพรับจ้างทั่วไปมีลูกชาย 1 คน ซึ่งทำงานรับจ้างทั่วไปเช่นกัน ลูกชายมีภรรยาใหม่ก็พามาอยู่ด้วยกันที่บ้านหลังนี้พร้อมลูกติดกับภรรยา 1 คน ย้อนกลับไปประมาณปี 2565 ตนทราบว่าจากสะใภ้ว่าลูกที่อยู่กับอดีตสามีและแม่เลี้ยงชื่อฟาง พากันไปทำงานที่กรุงเทพฯ ทราบข่าวต่อมาว่า น้องครีมได้ถูกพ่อชื่อดินและภรรยาใหม่ชื่อฟางทำร้ายร่างกาย แต่ไม่รู้ว่าใช้อะไรทำร้าย ตนเองจึงได้โทรไปบอกให้พ่อเขาบอกว่า หากจะทำร้ายร่างกาย ขอตัวน้องครีมมาเลี้ยงแล้วกัน คนทั้งคนทำไมจะเลี้ยงไม่ได้ ขนาดสุนัขยังเลี้ยงได้ จากนั้นตนเองจึงได้ไปรับตัวน้องครีมกลับมาอยู่ด้วย แต่ก็พบร่องรอยฟกช้ำและขาซ้ายหัก จนขาผิดรูป แล้วน้องก็เดินไม่ได้ ต้องกระดกก้นใช้มือทั้งสองข้างค้ำยัน แต่ด้วยประสาเด็กๆ เขาก็อยากไปเล่นกับเพื่อนบ้าน บางครั้งก็อยากลุกเดินแต่หมอแนะนำไม่ให้เดินเพราะกลัวขาไม่คืน อยู่ในช่วงของการรักษาอยู่ ตอนนี้น้องครีมไปโรงเรียนไม่ได้ แต่ได้ทำการฝากชื่อไว้ที่โรงเรียนแห่งหนึ่งใกล้บ้าน เวลามีการบ้านตนเองก็จะไปรับมาให้หลานทำ หรือบางครั้งก็ฝากการบ้านมากับพี่ชาย
ส่วนตัวรู้สึกสงสารหลานคนนี้มาก ตอนเห็นครั้งแรกผมกลั้นน้ำตาแทบไม่อยู่ นึกๆในใจว่าทำไมถึงทำเกินไป กระทั่งหลานเป็นแบบนี้ เวลาตนออกไปทำงานหลานจะอยู่กับยาย ไม่สามารถเดินไปไหนมาไหนได้ หรือเวลานอนหลานจะนอนกอดทั้งคืน เหมือนเขาผวาอะไรบางส่วน ส่วนการรักษานั้นหลานใช้สิทธิรักษาที่กรุงเทพฯ ซึ่งต้องเดินทางพาน้องครีมไปเดือนละครั้ง ซึ่งหมอบอกว่ามีสิทธิหายและกลับมาเดินได้แต่ต้องใช้เวลา
นายลำดวน บอกว่าอีกว่า ในส่วนความช่วยเหลือนั้นตนก็ไม่รู้จะเรียกร้องยังไง ตนทำงานหาเช้ากินค่ำ เป็นไปได้ก็อยากขอความเป็นธรรมและยุติธรรมให้กับหลานคนนี้และขอความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น “การช่วยเหลือเท่าที่ได้รับมีมูลนิธิอุดรสว่างเมธา และกลุ่มเยาวชนจิตอาสานำน้ำดื่มและรถเข็นสำหรับคนพิการมามอบให้กับน้อง เคยขอความช่วยเหลือตัวอย่างอบต.อสม.แต่ก็ยังไม่ได้รับการตอบรับกลับมา”
ด้านนายภานุมาศ จิตวศินกุล เจ้าของเพจเฮียเปี๊ยกช่วยด้วย บอกว่า ครอบครัวนี้น่าสงสารเป็นอย่างมาก ตนในฐานะผู้ประสานงานจะได้ประสานให้ พมจ.อุดรธานีทราบเรื่องนี้แล้ว ซึ่งทางพมจ.อุดรธานีก็รับปากว่าพรุ่งนี้ จะส่งเจ้าหน้าดูแลหาแนวทางช่วยเหลือต่อไป