โซห์นและดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ที่มีวิญญาณของเขา

ดนตรี / วรรณากร

ชายหนุ่มจากลอนดอนผู้เลือกใช้คำว่า “โซห์น” (SOHN = ลูกชาย) ในภาษาเยอรมันมาเป็นชื่อในวงการ แทนชื่อจริงว่า คริสโตเฟอร์ ไมเคิล เทย์เลอร์ เคยสร้างความประทับใจให้นักฟังและนักวิจารณ์ชาติเดียวกันมาตั้งแต่อัลบั้มแรก - Tremors ที่ออกมาเมื่อปี 2557 ด้วยบทเพลงที่มีการผสมผสานแนวทางหลากหลายของเขา

ส่วน Trust คืออัลบั้มชุดที่ 3 ของเขาซึ่งทิ้งช่วงจากงานชุดที่ 2 (Rennen) นานถึง 5 ปี แต่เขาก็ทำให้การรอคอยของแฟนเพลงเป็นการรอที่คุ้มค่า

อัลบั้ม Trust เหมือนนิยามแห่งความหลากหลายที่อยู่ร่วมได้อย่างกลมกลืน เพลงแบบแอมเบียนท์ ป็อป ของ โซห์น นั้นไปได้ถึงขั้นสุด บรรยากาศที่เขาสร้างในแต่ละเพลงและเมื่อรวมกันเป็นอัลบั้มคือเสน่ห์ที่ยากจะมองข้ามได้

เพลงของ โซห์น นั้นยากจะจัดประเภทได้แน่ชัด เขาหยิบทั้งอัลเทอร์เนทีฟอาร์แอนด์บี, ทริปฮอพและโพสต์-ดับสเตปมาใช้ เหมือนไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ว่ามันคือดนตรีแบบไหน ขอให้สร้างเสียงในแบบที่เขาต้องการก็พอ

และแม้ว่า โซห์น จะใช้เสียงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์เป็นส่วนประกอบสำคัญ แต่กลับหาความกระด้างและไร้จิตใจซึ่งถูกมองว่าเป็นลักษณะของดนตรีประเภทนี้แทบไม่เจอ ในทางตรงกันข้าม เพลงของเขากลับเต็มไปด้วยอารมณ์และความรู้สึก ไม่ว่าจะเป็นความสัมพันธ์ที่ผิดหวัง รักร้าวลึกหรือหวานชื่น เสียงร้องของเขาที่เหมือนล่องลอยไปพร้อมกับดนตรีเบื้องหลังถ่ายทอดออกมาได้แบบที่กำลังพอเหมาะพอดี

“I Won’t”, “Riverbank”, “Figureskating, Neusiedlersee”, Segre” และ “Life Behond Glass” คือเพลงส่วนหนึ่งของอัลบั้มที่โดดเด่นออกมา แต่เพลงที่เหลือก็ไม่ได้ดีงามน้อยกว่ากันสักเท่าไหร่นัก ต้องบอกว่า โซห์น เป็นศิลปินอีกคนที่ทำงานได้อย่างสม่ำเสมอ ทุกเพลงของเขาสะท้อนว่าได้รับการดูแลอย่างดี สมกับที่เติบโตมาจากสายโปรดิวเซอร์ดนตรี

อันที่จริง อัลบั้ม Trust ออกมาตั้งแต่ช่วงเดือนกันยายนของปีที่แล้ว และใช้เวลาถึง 4 เดือน กว่าเราจะได้รับรู้ว่ายังมีงานที่ยอดเยี่ยมอย่างนี้อยู่ด้วย โซห์น ไม่เพียงทำให้งานชุดนี้เป็นงานที่ฟังเพลิน แต่ยังน่าสนใจในแง่ที่ว่า เขาสามารถเปลี่ยนดนตรีที่เต็มไปด้วยเสียงสังเคราะห์ให้อบอุ่นและน่าฟังราวกับเพลงคลาสสิกโซลได้อย่างน่าทึ่ง

แบบนี้ถ้าไม่เรียกว่า “ฝีมือ” แล้ว จะเรียกอะไรอื่นได้อีก

 

ขอบคุณภาพจาก https://www.facebook.com/SOHN